Αν χαθεί ο ΑΠΟΕΛ μας, ΕΓΩ θα φταίω (άποψη)

Ο σπουδαίος Έλληνας φιλόσοφος Νίκος Καζαντζάκης, στο βιβλίο του «Ασκητική», έγραψε με λίγες λέξεις έναν «ύμνο» για την ατομική και συλλογική, ευθύνη: «Ν’ αγαπάς την ευθύνη να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω.»

Καθένας μας έχει ατομική ευθύνη. Να ενδιαφερθούμε για τον εαυτό μας, αλλά και για τον συνάνθρωπό μας, για την πατρίδα μας, για την ομάδα μας.

Νιώθουμε ελεύθεροι όταν είμαστε υπεύθυνοι. Υπεύθυνοι να φερθούμε με σεβασμό στον εαυτό μας και στους άλλους. Υπεύθυνοι να φερθούμε με ωριμότητα και σύνεση.

Δεν μπορούμε να ζητάμε συνεχώς, πρέπει και να δίνουμε. Ακόμα και να θυσιάζουμε όταν χρειάζεται. Όσο πιο ενωμένοι είμαστε και νιώθουμε, όσο βάζουμε στην άκρη τις όποιες διαφωνίες μας, τόσο πιο αποτελεσματικοί θα είμαστε στις δράσεις μας.

Ο ΑΠΟΕΛ μας διάγει την πιο δύσκολη ίσως χρονιά από την ίδρυση του. Με ένα δυσβάσταχτο χρέος που ξεπερνά τα 40 εκατομμύρια, χωρίς ικανοποιητική ρευστότητα και με τις τρέχουσες υποχρεώσεις να μεγαλώνουν μέρα με τη μέρα.

Όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, η κατάσταση μας είναι καταθλιπτική. Το χειρότερο ίσως από όλα είναι ότι εξακολουθούμε να μην συνειδητοποιούμε το κατάντημα μας. Ευελπιστούμε ακόμα ότι θα μας σώσουν οι Βραζιλιάνοι με τα εκατομμύρια τους…

Για να δώσεις λύση σε ένα πρόβλημα πρέπει πρώτα να το αποδεχτείς και να προσπαθήσεις να βρεις τις λύσεις. Μόνο με ευχολόγια, δουλειά, δεν γίνεται.

Πέραν από την διοίκηση Πετρίδη, για την κακοδιαχείριση της και τις πολλές λανθασμένες αποφάσεις – επιλογές της, άποψη μου είναι ότι ευθύνη, έχουμε και ΟΛΟΙ όσοι λεγόμαστε ΑΠΟΕΛίστες.

Δεν δαχτυλοδείχνω, δεν είναι του χαρακτήρα μου. Πρώτα φταίω τον εαυτό μου για όλα όσα θα μπορούσα να κάνω (και να γράψω) και για διάφορους λόγους, δεν το έκανα.

Είχα κρατήσει - από το υστέρημα μου – ένα ποσό για την επανεγγραφή μου ως μέλος, στην πρόσφατη Συνέλευση του Σωματείου μας. Σκέφτηκα ότι ίσως να είναι μια κάποια λύση να αρχίσουμε την αναγέννηση του ΑΠΟΕΛ μας, από την λαϊκή βάση του, το Σωματείο μας.

Αφήνοντας την απογοήτευση να με επηρεάσει, δεν πήγα και δεν ανανέωσα την εγγραφή μου. Το έχω μετανιώσει. Χωρίς πίστη και χωρίς δράση, δεν γυρίζει ο ήλιος της κάθαρσης – αναδόμησης, δεν αλλάζουν τα πράγματα χωρίς προσπάθεια, κόπο και θυσίες.

Φταίνε για την ανοχή τους και οι διάφοροι επώνυμοι παράγοντες – μέτοχοι. Φταίνε, σε πολύ μεγάλο βαθμό και οι οργανωμένοι οπαδοί μας. Για πολλά χρόνια παρακολουθούν απαθείς την… χρεοκοπία μας. Αρκούνται σε κάποιες ανούσιες επισημάνσεις

Φταίνε και αυτοί που έγραψαν, «Είναι πολλά τα λεφτά…» και έκαναν υπολογισμούς για 200 εκατομμύρια και οι άλλοι που συνεχίζουν να μας παραμυθιάζουν. Χωρίς ντροπή. Μόνο και μόνο για τα κλικ και τις «αποκλειστικότητες».

Ναι, φταίει για το κατάντημα μας και η ασύγγνωστη αμέλεια - ελαφρότητα των ΜΜΕ, που συμπεριφέρονται στο σύνολο τους σαν να απευθύνονται σε άβουλα όντα.

Η ανοχή, η αδιαφορία και η νοοτροπία του «κρύψε να περάσουμε», χαρακτηριστικό γνώρισμα των Κυπρίων, μας έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο.

Συνεχίζουμε να ζούμε στον κόσμο μας και όταν σύντομα συνειδητοποιήσουμε την σκληρή πραγματικότητα θα διερωτόμαστε ακόμα, πως φτάσαμε στον πάτο.

Μετά θα «κλαίμε» στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και στις ραδιοφωνικές εκπομπές, κρίνοντας και κατακρίνοντας τους πάντες εκτός από τους εαυτούς μας.

«Εμείς τα λέγαμε», θα λέτε με στόμφο και έπαρση. «Εμείς τα γράφαμε», θα σημειώνουν οι «παραμυθάδες».

Ναι, ήμασταν και παραμένουμε ΟΛΟΙ συνένοχοι στον ξεπεσμό και στην διαπόμπευση του μεγαλύτερου Συλλόγου της Κύπρου.

Όταν βλέπεις τα σημάδια της καταστροφής και θελημένα σιωπάς και δεν αντιδράς, τότε ναι, είσαι συνένοχος και συνυπεύθυνος.

Από τον πατέρα μου, τα εξ αίματος αδέλφια μου αλλά και από όλους εσάς, τα αδέλφια μου, ιδεολογικά και οπαδικά, ζητώ να με συγχωρέσετε που φάνηκα κατώτερος της περίστασης, που λογοψύχησα στα δύσκολα και δεν αντέδρασα όπως θα έπρεπε και θα ταίριαζε σε έναν περήφανο και ασυμβίβαστο ΑΠΟΕΛίστα.

Θα είμαστε ανάξιοι να λεγόμαστε ΑΠΟΕΛίστες αν αφήσουμε τον Θρύλο μας να μικρύνει. Για τον Πούλια, τον Συμεωνίδη, για όλους όσοι έκαναν τον ΑΠΟΕΛ, Θρύλο και ΙΔΕΑ, οφείλουμε, έστω και την τελευταία ώρα, να ξυπνήσουμε τον «γίγαντα», να τον νοικοκυρέψουμε, να τον αναδομήσουμε εκ βάθρων και να τον οδηγήσουμε ακμαίο και περήφανο στα 100 χρόνια από την ίδρυση του.

Θα είμαστε ανάξιοι να λεγόμαστε ΑΠΟΕΛίστες αν αποτύχουμε, αν αφήσουμε τον Θρύλο μας να μαραζώνει οικονομικά και να μικραίνει αγωνιστικά.

ΕΓΩ και ΕΣΥ, όλοι ΜΑΖΙ, μπορούμε αν πραγματικά το θέλουμε, να βγάλουμε τον ΑΠΟΕΛ μας από την βαθιά κρίση και να τον οδηγήσουμε σε νέους θριάμβους και τίτλους πολλούς.

ΥΓ. Πολλοί με ρωτούν γιατί δεν είχαμε νέο επεισόδιο του «Podcast ΜΟΝΟ ΑΠΟΕΛ», αυτή την εβδομάδα και την προηγούμενη. Τι να σας λέμε ρε παιδιά; Θέλετε να αναμασούμε τα ίδια και τα ίδια και να κάνουμε προβλέψεις για τις εξελίξεις που… δρομολογήθηκαν και τα εμβάσματα που περιμένουμε; Προτιμήσαμε να κάνουμε λίγη ακόμα υπομονή. Κουραστήκαμε και σας κουράσαμε.

Γιώργος Παττίχης

ΜΟΝΟ ΑΠΟΕΛ

Η ζωή μου όλη είναι, ΜΟΝΟ ΑΠΟΕΛ